Tucan

Στη Λατινική Αμερική υπάρχει ένα μέρος που μπορούμε να το ονομάσουμε Κήπο της Εδέμ και αποτελεί ένα από τα τελευταία εναπομείναντα κομμάτια ενός προϊστορικού κόσμου. Βρίσκεται στα σύνορα Βραζιλίας και Αργεντινής, στην καρδιά δύο εθνικών πάρκων και είναι σημείο ιερό για τους ντόπιους κατοίκους της φυλής Γκουαρανί. 

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κάποιος τα συναισθήματα του όταν επισκέπτεται αυτό το σημείο.  Αυτό το καταπληκτικό μέρος ονομάζεται Καταρράκτες  Iguassu δηλαδή Μεγάλο Νερό.

Στην είσοδο του Εθνικού πάρκου βρίσκονται 12 εκτάρια υποτροπικά δάση που αποτελούν το πάρκο των πουλιών. 

Αυτό το πάρκο προσφέρει σε τουρίστες, οικολόγους, και φωτογράφους την δυνατότητα να μελετήσουν και να φωτογραφήσουν τροπικά πουλιά  στο φυσικό τους περιβάλλον χωρίς περιορισμούς και κλουβιά.

Τροπικά Πουλιά

Τροπικά Πουλιά

Το πιο ενδιαφέρον και ξεχωριστό πλάσμα του πάρκου αποτελεί το εξωτικό πουλί τουκάνο που συναντάται στη Κεντρική και Νότια Αμερική και στην Καραϊβική.

Tucan

Δημιουργεί τις φωλιές του σε κοιλότητες δένδρων όπως οι δρυοκολάπτες και τρέφεται με φρούτα, μικρά έντομα και σαύρες.

Το σώμα του είναι μικρό, σε σχέση με το μεγάλο ράμφος του, έχει μικρά φτερά και στρογγυλή ουρά.

 

Από παλιότερα μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον και το είχα αποδώσει με πιο αφηρημένη ματιά σε ύφασμα. Η επαφή όμως, με ένα πλάσμα σαν αυτό, με ώθησε να το μεταφέρω και σε σαγιονάρες.

Ζωγραφική σε μπλουζάκι

Ζωγραφική σε δερμάτινη σαγιονάρα

Ζωγραφική με χρώματα για δέρμα

Έτσι όλο το καλοκαίρι ήταν κοντά μου και δεν με άφησε να ξεχάσω αυτή τη γνωριμία.

Εύχομαι καλό Φθινόπωρο ξεχωριστό και παιχνιδιάρικο όσο αυτό το πλασματάκι.

              Mania

Πεταλούδες για την Ιωάννα



Πεταλούδα με την τεχνική sospeso transparente

Μια ωραία πεταλούδα

σε ένα κάμπο μια φορά

Ζωγραφική με χρώματα υφάσματος

καμαρώνει και απλώνει

τα γαλάζια της φτερά.

Τεχνική Sospeso Transparente

Ολο τον καιρό γυρίζει

και τα ανθη χαιρετά

πότε κάθεται στο ένα

πότε φεύγει και πετά.

Κι όταν έρθει ο χειμώνας

πέφτει κάτω και ψοφά

Ζωγραφική σε μακό μπλουζάκι

κι όταν έρθει καλοκαίρι

ζωντανεύει και πετά.

Ζωγραφική σε πάνινη τσάντα

Αφιερωμένο εξαιρετικά  στη μικρή Ιωάννα με τις ευχές μου για ενα όμορφο καλοκαίρι!!!!

Χρωμάτισα.....σε ύφασμα

Καλησπέρα σας,

Ανέκαθεν ήθελα να μπορώ να ζωγραφίζω. Αλλά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχεις  χέρι… που να μπορεί……

Έτσι το μόνο που έχω  καταφέρει είναι να ζωγραφίζω (αντιγραφή βέβαια) πάνω σε ρούχα.

Όταν η Maria Villioti  http://pnoestexnis.blogspot.com/ άρχισε τα μαθήματα ζωγραφικής  χάρηκα γιατί μου δίνει την δυνατότητα να μάθω κάποια πράγματα.

Μαρία  μου σε ευχαριστώ πολύ για όλα!!

Το τριαντάφυλλο θα το έχεις δει σε χαρτί, σε ακουαρέλα σε καμβά.

Τώρα το βλέπεις και σε καλοκαιρινό φουστάνι της κόρης μου.  Και επειδή  η Κατερίνα ετοιμάζεται να πάει ταξίδι πολύ μακριά το λουλούδι σου θα ταξιδέψει σε άλλη ήπειρο.

Δεν είναι τέλειο, είμαι όμως αρκετά ικανοποιημένη για τις δυνατότητές μου. Ελπίζω να συμφωνήσεις!!

Είμαστε λοιπόν ένα βήμα πριν την Άνοιξη.

Για αυτό…..

Μόλις ανθίσουν οι τριανταφυλλιές σας μαζέψτε τα ροδοπέταλα για να κάνετε ένα ατμόλουτρο.

Το ατμόλουτρο αυτό ενδείκνυται για κουρασμένες και ξηρές επιδερμίδες, που θα τις μαλακώσει και θα τις ενυδατώσει.

2-3 χούφτες γεμάτες ροδοπέταλα

Νερό βραστό

Βράζετε νερό μέσα σε μια μεγάλη κατσαρόλα και ρίχνεται τα ροδοπέταλα. Βάζετε το πρόσωπό σας επάνω από τον ατμό και σκεπάζετε το κεφάλι σας με μια πετσέτα.

Καλό σας βράδυ!! Φιλάκια σε όλους!!  

T-Shirt για Πρωτάκια

           70.300 παιδιά ηλικίας 6 χρόνων θα πάνε εφέτος στην Α! δημοτικού.

Αναγνωστικό Δημοτικού

70.300 καρδούλες θα χτυπήσουν  πιο δυνατά το πρωινό της 12^ης Σεπτεμβρίου. Θυμάμαι ακόμη και τώρα, 50 χρόνια μετά,  την πρώτη μου ημέρα στο σχολείο. Βρέθηκα σε μια τεράστια αυλή γεμάτη παιδιά. Δεξιά ήταν τα υψηλά κτίρια με τις τάξεις. Πέντε πατώματα που στα μάτια μου φάνταζαν τεράστια σαν τους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης. Αριστερά ένας τοίχος τεράστιος βαμμένος άσπρος και γεμάτος βρύσες. Πω πω! πόσες πολλές βρύσες!! Στο σπίτι μας είχαμε μία, εκεί υπήρχαν πάρα πολλές.

T-Shirt 01

T-Shirt 02

Και χαμένη μέσα στο πλήθος ήταν και η Ελένη, με δύο φουντωτά κοτσιδάκια. Με δύο μεγάλους μπλε φιόγκους. Μπλε η ποδιά μας τότε,μπλε και οι φιόγκοι. Ασορτί!! Φίλη καλή και αδελφική μέχρι σήμερα. Ελενάκι μου ευτυχώς που σε γνώρισα εκείνη την ημέρα. Μου μετρίασες τη μοναξιά, στο άγνωστο.

Και η δασκάλα της Α! η κυρία Ελπίδα. Θυμάμαι είχε τα μαλλιά κότσο και κράταγε την τσάντα της στον αγκώνα. Φούστα μακριά μέχρι το γόνατο και πουκάμισο άσπρο με βολάν.
Τα πιτσιρίκια φοβούνται καθώς αποχωρίζονται την μητέρα τους. Σηκώνονται πρωί-πρωί, και κουβαλούν μια τσάντα γεμάτη τετράδια και μολύβια. Είναι ένας κόσμος που τον γνωρίζουν μόνο οι μεγάλοι, ένας κόσμος γεμάτος προβλήματα και ευθύνες.